Ali Kılınçoğlu

Mart 2007

Ali Kılınçoglu
Milli Boksör - Antrenör

Söyleşi: A.Bülent MELİK

-Sayın Kılıçoğlu, bize spor yaşantınızı kısaca anlatırmısınız boks'a nasıl başladınız?

Ali KILINÇOĞLU Kimdir?

1944 Konya doğumlu. Altınçeşme İlköğretim Okulundan mezun olduktan sonra Karma Orta Okuluna devam etti. Boks sporuna İsmail KARAKOCAOĞLU'nun teşviki ile başladı.
1959 Yılında Milli Takımda 60 - 63,5 kğ. yerini aldı. İlk antrenörü Karakocaoğlu'nun kendisine tecrübe yönünden büyük katkıları oldu.
1966 yılında askerlik görevi dönüşü Konya Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğüne kadrolu antrenör olarak atandı. 1970 Yılına kadar antrenörlüğünün yanı sıra faal sporculuğunu da devam ettirdi.
Halen Konya Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde Federasyon Sözleşmeli Antrenörü olarak çalışmalarına devam etmekte.

- Boks sporuna ortaokul yıllarında İsmail Karakocaoğlu'nun teşvikiyle başladım. 1959 Yılında milli takımda yer almaya başladım ve o yıldan itibaren boks milli takımının değişmez 60 - 63,5 kğ. adamı oldum. Büyük boks adamı rahmetli hocam İsmail KARAKOCAOĞLU'nun 1962'de vefatı ile oldukça sarsılıp boşluğa düştüm.
Çevremdekilerin Konya'dan artık iyi boksör çıkmaz demelerine aldırmadan bir süre antrenörsüz çalıştım. Ancak bu şekilde istediğim hedefe ulaşamayacağımı anlayınca; Bölge Müdürü Sami YAVRUCUK'a iyi bir antrenöre ihtiyacım olduğunu söyledim.
Sami Bey derhal telefona sarıldı ve Mersin'den Necdet AYDENİZ ile görüşerek Konya'ya tayinini gerçekleştirdi.

1964'te Askerlik görevini yapmak üzere Ankara'da Jandarmagücü'ne katıldım ve spor'a burada devam ettim. İki kez Ordulararası Dünya Şampiyonasına katıldım. Askerlik görevimi Celal Sandal, Cemal Kamacı, Yeter Sevimli gibi zamanın ünlü boksörleri ile birlikte aynı takımda yaptık.
1966'da Askerlik dönüşü Konya Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğünde kadrolu antrenör oldum ve 1970 yılına kadar hem antrenör hem de sporcu olarak Türk boksuna hizmet verdim. 1970 Yılından sonra müsabık sporculuğa veda edip sadece antrenör olarak çalıştım. Jübilemi 7 Kasım 1970 Cumartesi günü bu günkü Atatürk Spor Salonunda Ankara-Konya boks karşılaşması ile yaptım. O gün jübileme katılan Garbis Zaharyan, Cemal Kamacı, Celal Sandal, Seyfi Tatar, Nazif Kuran, Hamdi Yiğit, Kemal Zorlular, Mehmet Kumova, Zeki Hancı, Mustafa Özben, Hasan Şekerer, Bahatttin Özler ve Ayhan Kodak gibi zamanın en ünlü katılan boksörleri idi.
O yıllarda spor'a ve sporcuya destek olan kurumlardan biri de Karayolları 3. Bölge Müdürlüğü idi. Boks'u çok seven Karayolları Bakım Şefi rahmetli Şemsi Ayhan Işınbak' ın yardımıyla Yolspor Boks Takımını kuduk ve aynı zamanda böylece milli sporcularımıza iş imkanı da sağlamış olduk.

Ali Kılınçoğlu Celal Sandal ile 1968 'de yaptığı bir maçta.

- Spor hayatınızda sizi en mutlu eden olay neydi?

- Spor hayatımda en gurur duyduğum olay yetiştirdiğim şampiyon milli boksörlerim. Şu anda aklıma ilk gelenler: Mehmet Kumova, Nuri Eroğlu,
Hamdi Yiğit, Mehmet Elma, Bayram Karaşahinoğlu, Celal Hayaloğlu, Ömer Güldağ, Celalettin Loras, İsmail Odunkıran...

İkincisi de uzun vadeli boks hayatımda hem boksör hem de antrenör olarak amatör spor'un Hac'ı saydığım Olimpiyatlara iştirak ettim. Benim bütün mutluluğum budur.

- Hangi Olimpiyatlara katıldınız?

- 1968 Meksika Olimpiyatlarına 63,5 kğ.'da, 1972 Münih Olimpiyatlarına Milli Takım Antrenörü olarak katıldım. Daha sonra Almanya ve İtalya'da yapılan Dünya Boks Şampiyonalarına, 4 kez Balkan, 3 kez de Akdeniz Oyunlarına katıldım. Kaç defa milli forma ile müsabaka yaptığımı hatırlayamıyorum.

- Sizin boks yaptığınız dönemde bu spor dalına ilimizde ilgi daha mı fazlaydı, zira milli takım sporcularının pek çoğu Konyalı sporculardan oluşmaktaydı?

- Elbette o dönemde sporcu bulmak için bu günkü kadar çaba sarfetmezdik. Bunda halkın izleyici olarak etkisi de oldukça fazlaydı. Maçlar bu günkü Atatürk Spor Salonunda yapılırdı. Salon seyirci ile öylesine dolardı ki, ben müsabakaya çıkmak için anons edildiğimde seyircinin tebriklerinden sevgi gösterilerinden ringe çıkıncaya kadar dakikalar geçer, hakemden bu yüzden ihtar alırdım. Antrenmanlarımızı ise Stadyun kapalı tribün altındaki salonda yapardık ve insanlar çalışmalarımızı seyredebilmek için pencerelerde sıra olurlardı.
Öyle maçlar olurdu ki seyircileri Spor Salonu almayınca İç Anadolu Boks Şampiyonaları Atatürk Stadyumundaki Atletizm pistine kurulan ringte yapılmaya başladı. İnanırmısınız Stadyum Kapalı tribününü tıklım, tıklım seyirci ile dolardı. Dolayısı ile boks sporuna ilgi ve rağbet bu şekilde olunca sporcu bulup yetiştirmek, milli takım seviyelerine çıkarmakta bu günkü kadar zorluk çekmezdik. Tabi o zamanki kurumların spor'a ve sporcuya desteklerini iş imkanı yaratmalarını da unutmamak gerekir.

- Sayın Kılıçoğlu bize zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz.

Mustafa Güzelipek, Kemal Kılınçoğlu, Süleyman Aydın(Ankara), Hikmet Çoşkunoğlu(İzmir). Mehmet Kılınçoğlu,
Sami Yücel (TCK 34. Şb.Md.) Kemal Sarıbülbül (34. Şube Şf.), Cemal Kamacı (İst)
Oturanlar Taysuk, Refik Kılınçoğlu (Ali'nin ağabeyi), Şefik Pirimoğlu (Erzurum), Ali Kılınçoğlu, Engin Yadigar (İst)